De eerste tien jaar: 1961 – 1971

Le quatorze juillet:
Opgericht op 14 juli 1961!

Rond de zestiger jaren speelden jonge muzikale mensen uit de omgeving van Naarden regelmatig concerten in het stadhuis onder de bezielende leiding van Anthon van der Horst. Anthon van der Horst was een begrip: organist van de Grote Kerk in Naarden, dirigent van de Nederlandse Bachvereniging, directeur van het Hilversumse Muzieklyceum en docent aan het Amsterdams conservatorium en daar naast dus ook organisator van wat ons podium zou worden.

De oprichting van een professionele concertserie vloeide hier logischerwijze uit voort. Van der Horst vond zijn bestuursleden in deze muzikale kring en de musici trok hij zelf aan uit zijn eigen werkomgeving. Instructie, educatie en verheffing waren de doelstellingen. Een belangrijk aspect was van meet af aan dan ook het uitgebreid en professioneel toelichten van het concertprogramma en daarom heette de serie IKON – Instructieve Kamermuziek Organisatie Naarden.

George van Renesse volgt in 1965 Anton van der Horst op, als voorzitter en als muzikaal adviseur. Een briljant pianist en begeesterd causeur op het muzikale vlak. Zijn radiopraatjes waren veelbeluisterd en evenzo gaf hij meesterlijk toelichting bij de stadhuisconcerten: vertelde anekdotes over de componisten, speelde de thema’s en de harmonieën voor aan de piano en maakte grapjes over de brandweer die de zaal kwam controleren. De musici werden in de pauze op een rijtje stoelen op het podium gezet om vragen van het publiek te beantwoorden en uit te leggen hoe hun instrumenten werkten. Zijn afscheidsoptreden, een Schubert recital was een niet te vergeten gebeurtenis. Het was de tijd van de stencilmachine, enveloppen schrijven, een sigarenkistje (met elastiek) als kassa en de kaartjes knip.

Dat sigarenkistje hebben we nog steeds, maar de kniptang is sinds de nieuwste huisstijl overbodig geworden.

George-van-Renesse-768x768

Van meet af aan hebben we breed geprogrammeerd. We zijn een kamermuziekpodium en bieden hedendaagse muziek, themaconcerten, concerten met literaire of historische achtergrond, grote gezelschappen of kleine, maar in ieder geval elk seizoen een strijkkwartet. En ook van meet af aan hebben grote namen op het programma gestaan. Zo vinden we in deze jaren de namen van Jan Wijn, Jean Decroos, David Hollestelle, Frans Brüggen, Anner Bijlsma, Gustav Leonhardt, Theo Olof, Cora Canne Meijer, Elly Ameling, Herman Krebbers, Daniël Wayenberg, maar ook het Nederlands Kamerorkest o.l.v. David Zinman in de Grote Kerk.

 Van het optreden van Elly Ameling op 26 november 1965 hebben we een fragment gevonden toen we een CD maakten voor ons 50-jarig jubileum. In de onderstaande link kunt u dit fragment beluisteren, zij zingt werken van Purcell en Frank Martin, samen met Pieter Odé, dwarsfluit en de componist Frank Martin zelf aan de piano, wat een prachtige, jonge stem!

Het programma:

Frank Martin
(1890–1974)

TROIS CHANTS DE NOËL
(tekst: A.Ruthardt, 1947)

LES CADEAUX – IMAGE DE NOËL – LES BERGERS

Elly Ameling, sopraan
Pieter Odé, fluit
Frank Martin, piano

Elly-Ameling-526x800

Henry Purcell
(1659 – 1695)

When I’m laid in earth

Thy hand, Belinda, darkness shades me,
On thy bosom let me rest,
More I would, but Death invades me;
Death is now a welcome guest.
When I am laid in earth, May my wrongs create
No trouble in thy breast;
Remember me, but ah! forget my fate.

Frank Martin
(1890-1974)

TROIS CHANTS DE NOËL
(1947)

Texte d’Albert Rudhardt

I les cadeaux

J’ai vu trois rois sur le chemin
Tous plus beau les uns que les autres,
Ayant des cadeaux plein les mains.
A côté des leurs, que seront les nôtres ?
Autant dire : rien !
Ils ont mis vers le petit prince
La myrrhe, l’or et l’encens.
Nos pauvres présents paraissaient bien minces
Près des trésors de trois provinces.
Il a regardé les bijoux.
Nous, nous restions sans rien dire.
Puis il a regardé vers nous
Et son premier sourire
Fut pour nous.

Il image de Noël

L’Enfant Jésus des images,
Le beau bébé rose et blanc
Tend ses deux poings vers les mages,
Ou vers un berger tremblant.
Le boeuf, sans cérémonie,
Rumine en grondant un peu.
Et la vierge en manteau bleu
Sourit à la compagnie.

III LES BERGERS

Il n’était pas encore minuit
Que la nouvelle étoile a luit
Pour éclairer la terre ;
Puis soudain le ciel s’entrouvrit,
Et vêtus de lumière,
On pouvais voir en Paradis
Tous les anges réunis
En prière.
Par les déserts, marchant pieds nus,
Tous les bergers étaient venus
Jusqu’à la pauvre hutte.
Ils amusaient l’Enfant Jésus
Avec des airs de flûte.
Les anges chantaient : Gloria !
Et les pâtres : Hosanna !
Alléluia, Alléluia
Alléluia, Alléluia

10-jaar-IKON-800x640

Zo zijn er in de eerste tien jaar van ons bestaan meteen al heel veel heel mooie concerten geweest, waarvan een steeds toenemend aantal mensen heeft genoten. En op 12 maart 1971 werd het tienjarig bestaan gevierd met een feestconcert: George van Renesse speelde Schuberts Impromptus en een Moment Musical, waarna hij ging improviseren op motieven naar keuze van de aanwezigen, wat hij meesterlijk kon. En een muzikale quiz. Ook ‘het gezellige samenzijn’ na afloop houden we graag in ere!

Het is duidelijk dat IKON van meet af aan hoog heeft ingezet waar het ging om het niveau van de musici. Dat wij ons nu, niet gehinderd door enige bescheidenheid, afficheren als De Kleine Zaal om de hoek, natuurlijk verwijzend naar De Kleine Zaal van het Concertgebouw, is dan ook niet meer dan een voortzetting van dat eerste begin.